Dat de Amstel Gold Race een mega-evenement is dat elk jaar opnieuw vele miljoenen tv-kijkers aan de buis kluistert is niks nieuws, dat er telkens een paar honderdduizend toeschouwers langs de route van de Nederlandse ProTourklassieker ‘live’ getuige zijn van de heldenstrijd is ook een telkens terugkerend beeld. Maar dat een bezoek aan de Amstel Gold Race ook tot iets heel bijzonders kan leiden, beseft slechts een enkeling. Jos Waber, verzamelaar van wielerattributen, weet er álles van. De Amstel Gold Race als inspiratiebron van een bijzondere wielerhobby.
Eigenlijk had de Limburger als speler van amateurclub Banholtia zijn hart aan het voetbal verpand. Totdat Jos Waber in april 1997 besloot naar de Amstel Gold Race, die door zijn geboortestreek trok, te gaan kijken. Het hele gezin ging mee: vrouw Marieke, dochtertje Romy en zoontje Marc. De familie Waber besloot in Schin op Geul de renners voorbij te zien trekken. Tijdens het wachten op de doortocht van de wielerkaravaan viel het Waber op dat er veel ploegleidersauto’s langs de weg stonden geparkeerd en dat verzorgers met etenszakjes en drinkbussen de renners stonden op te wachten.
Hij besefte wel dat hij toevallig in de bevoorradingszone terecht was gekomen, maar wist niet dat de coureurs de gebruikte ravitailleringszakjes en lege bidons langs de kant van de weg zouden gooien. ,,Totdat de renners arriveerden en voorbijsnelden,” herinnert Waber zich zijn kennismaking met de Amstel Gold Race. ,,En mijn dochtertje en zoontje elk zo’n etenszakje en bidon buit maakten. Ik vergeet het nooit: een zakje van MG-Technogym en een zakje van Aki-Gipiemme.” Onbewust het begin van een verzamelwoede die zijn weerga amper kent.
Jos Waber haalt met gepaste trots het bewuste MG-etenszakje tevoorschijn. ,,Hier is het mee begonnen. Dankzij een bezoek aan de Amstel Gold Race.” Op zoek naar bidons, etenszakjes, petjes, handschoentjes en wielershirts struint het gezin Waber sindsdien jaarlijks ontelbare koersen in Europa af, van Amstel Gold Race tot Tour de France en van Hel van het Mergelland tot wereldkampioenschap. De grote kelder in huize Waber is inmiddels tot een heus wielermuseum uitgegroeid. Liefs 2500 bidons, 1500 etenszakjes, 1100 petjes en 450 truitjes staan, hangen of liggen in het ‘walhalla’ van de familie Waber keurig te pronken.
Nog steeds wordt de verzameling bijna wekelijks uitgebreid. De aanschaf vorig jaar van een camper vergemakkelijkt het uitoefenen van deze bijzondere hobby. Jos Waber is inmiddels in internationale wielerkringen een bekend gezicht geworden. Veel renners kent hij persoonlijk. En Marieke heeft zich toegelegd op het fotograferen van de heren coureurs. ,,Je kunt echt merken dat de renners heel blij zijn als je hen een paar foto’s cadeau doet,” verklaart Marieke Waber. ,,Zo’n gebaar levert geregeld een mooi shirt op. Vroeger stuurde ik de kinderen op de renners af, nu durf ik het zelf te regelen,” voegt Jos Waber er glunderend aan toe.
Hoewel hij de renners ook bij start en finish opzoekt, zijn de bevoorradingsplaatsen heilig voor de inwoner van het Zuid-Limburgse Banholt, want daar vliegen hem de bidons en etenszakjes als het ware om de oren. Nooit gaat hij met lege handen naar huis, hoewel de concurrentie de laatste jaren flink is toegenomen. ,,Met een aantal verzamelaars ben ik zelfs dik bevriend geraakt. Ze komen uit Spanje, Italië, Duitsland en Portugal. We ruilen vaak de spullen met elkaar. Ja, het is en blijft een mooie hobby. Wij maken er altijd mooie uitstapjes van en offeren er zelfs onze vakantie graag voor op. Dankzij mijn hobby komen we vaak op plaatsen waar je normaal gezien nooit heen zou gaan. Het is vaak een prachtig avontuur. Wij krijgen er niet genoeg van.”
Van de ontelbare hebbedingetjes die hij bezit, koestert hij het meest een oud verschoten Pontiac-shirt van de vroegere Limburgse Tourheld Jan Nolten. ,,Ik heb ook nog een wollen Mercierbroek van Nolten,” tovert hij het kostbare kleinood tevoorschijn. ,,Daarnaast ben ik ook heel blij met de originele regenboogtrui van Oscar Freire. Dit shirt is mijn laatste aanwinst. De wielertruien vind ik het allermooiste van mijn verzameling. Achter elke trui gaat een bijzonder verhaal schuil.”
Jos en Marieke Waber verheugen zich op de 44e editie van de Amstel Gold Race. ,,Ja, dan gaan we uiteraard weer op jacht. ,,Het is een geluk dat ik in Zuid-Limburg heel goed de weg ken, want voor een verzamelaar is het heel moeilijk om in de Amstel Gold Race spullen buit te maken. Dan moet je al veel geluk hebben. Vooral ook omdat het in de bevoorradingen ontzettend druk is.” (Bron site Amstel Gold Race)
